Nga Elton METAJ
Teksa 47 kryetarë shtetesh e qeverish nga e gjithë Europa darkonin në Pallatin Amalienborg, në rezidencën e Familjes Mbretërore në Danimarkë, situata në qiejt e Kopenhagenit ishte sureale. Me një vendim të posaçëm, çdo mjet fluturues pa pilot ishte ndaluar të ngrihej nga toka, trafiku ajror ishte thuajse i bllokuar në orare të caktuara dhe të gjithë pilotët e avionëve të linjave ishin urdhëruar të siguronin karburant me tepricë përpara nisjeve, pasi mund t’u duhej të qëndronin në fluturim për një kohë më të gjatë se parashikimet.
Pak më në veri, në fjordet norvegjeze, aeroplanmbajtësja më e madhe në botë “USS Gerald R. Ford – CVN 78, e dislokuar me urdhër të Presidentit #Trump, prej javësh po synon të dëshmojë se shakatë me armë bërthamore që dalin nga goja e politikanëve të lartë në Moskë duhet të zbrapsen.
Ditë pas dite, tashmë prej tre javësh, dronë pa zot, por me sjellje tejet profesionale, kanë “zgjedhur” ta humbasin rrugën pikërisht mbi bazat ushtarake dhe zonat strategjike, jo vetëm të Danimarkës, por edhe të Suedisë, Norvegjisë, vendeve balltike, e padyshim Polonisë e Rumanisë. Kjo situatë u shtohet avionëve ushtarakë në shkelje të hapësirës ajrore të #NATO-s, sulmeve kibernetike të pafundme dhe akteve të sabotazhit, që më së paku targetojnë ndihmat për Ukrainën. Të gjesh emrin e ideatorit dhe zbatuesit të një plani të tillë nuk është e vështirë, ai “fle” në Kremlin.
Pra duket krejt e qartë se, teksa Europa zhvillon një tjetër samit, lufta ka nisur. Ajo nuk mund dhe nuk do të jetë më si betejat e mëparshme e të dikurshme, me transhe të gërrmuara nën tokë dhe rreshta tankesh pa fund. Falë zhvillimit teknologjik dhe avancimit kibernetik, pushka dhe tanku i Luftës së Dytë Botërore duket se janë zëvendësuar nga kompjuteri dhe droni.
Vetë kryeministrja daneze, Mete Frederiksen, mikpritëse e takimit të Komunitetit Politik Europian në “Bella Center” të Kopenhagenit, pranoi se tashmë vendet e NATO-s dhe Bashkimit Europian kanë pësuar një sulm hibrid nga Rusia. Pa fjalë të tepërta, politikania 47-vjeçare do ta cilësonte gjendjen aktuale si situatën më të vështirë dhe të rrezikshme, jo më nga mbarimi i Luftës së Ftohtë në fund të viteve ’80-të, por që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore.
Në këtë kornizë zhvillimesh, Komuniteti Politik Europian, në vijim edhe të Samitit të Tiranës, jo vetëm do të kërkojë, por duket se e ka për detyrë të gjejë dhe vërë në zbatim rrugët e forcimit të Europës demokratike dhe padyshim Ukrainës. Ngritja e një muri antidron, patrullimet e shpeshta të hapësirës ajrore dhe forcimi i kapaciteteve kibernetike, janë përgjigje të shpejta, por që duket se nuk mjaftojnë për të ndalur zellin rus në testim të vendimmarrjes së NATO-s dhe Europës mbarë.
Zhvillimet e fundit gjeopolitike kërkojnë një qëndrim të fortë e të prerë politik për t’i bërë ballë luftës së nisur dhe mbi të gjitha, burime shtesë për të dëshmuar forcën e vërtetë kundër provokimeve ruse. Europa i ka kapacitetet ta dëshmojë këtë dhe Komuniteti Politik Europian, për të cilin edhe Shqipëria është investuar aq shumë, ka shansin të shtyjë përpara nisma e masa konkrete për të ngjallur një kontinent të përgjumur, por tashmë të kërcënuar seriozisht. Një kërcënim që nuk ka mbetur vetëm në Kiev, por fluturon fshehtas mbi vendet e NATO-s e BE-së.
Leave a Reply