Nga Elton METAJ
Mëngjesin e 7 tetorit 2023, kur ora shënonte 06:29, pikërisht të nesërmen e 50-vjetorit të luftës së “Yom Kippur”, do të niste dita më vdekjeprurëse në historinë e Izraelit pas Holokaustit. Terroristët e #Hamas-it u lëshuan mbi civilët hebrenj dhe jo vetëm, me egërsi, me mbi 2 mijë raketa të hedhura brenda pak minutash, duke shkaktuar rreth 1200 të vrarë dhe duke u kthyer në #Gaza me 240 pengje. Në operacionin e Hamasit nuk munguan eksplozivët e buldozerët për të çarë mbrojtjen e ushtrisë izraelite dhe për të vrarë, dhunuar, përdhunuar e rrëmbyer edhe gra e fëmijë.
Luftëtarët palestinezë sulmuan, jo vetëm vendqëndrimet e Forcës Mbrojtëse të Izraelit, por hynë në lagjet dhe shtëpitë e civilëve, duke qëlluar pa mëshirë, pa harruar masakrën në një festival muzikor.
Të rendisësh këto dhe shumë fakte të tjerë, sot pas dy vjetësh, kur Izraeli ka bërë gabimet dhe fajet e tij me teprimin dhe ashpërsinë e operacionit ushtarak në Gaza dhe kur paqja duket më pranë se kurrë, duket sikur jeton në një kohë tjetër. Por jo. Pesha e ngjarjeve duhet matur, së pari, në dimensionin e tyre real dhe sulmi terrorist i 7 tetorit 2023 ishte 11 shtatori izraelit. Ashtu si Amerika e fuqishme u trondit dhe u shokua 24 vjet më parë kur avionët e terroristëve islamikë morën 3 mijë jetë njerëzish në Nju-Jork e Uashington, duke shkatërruar edhe simbolet e prosperitetit e fuqisë ushtarake, siç ishin Kullat Binjake apo Pentagoni, edhe Izraeli i vogël e gjeti veten në pikën më të vështirë prej pavarësisë së tij.
Ishte dhe pjesërisht ende mbetet e pabesueshme ajo që ndodhi më 7 tetor për mënyrën e organizimit nga toka, ajri dhe deti prej terroristëve palestinezë, si dhe për dështimin ekzemplar të ushtrisë dhe inteligjencës izraelite për ta parashikuar ngjarjen më të rëndë dhe më gjakatare të dekadave të fundit. Edhe për këtë arsye, trauma e një populli dhe një shteti rezultoi tejet e rëndë, e vështirë për t’u tretur lehtë dhe ende vazhdon të mbizotërojë në shumë mendje agresive në Izrael.
Mbi të gjitha, ajo çka ndodhi më 7 tetor nuk duhet harruar. Kjo falë edhe terroristëve të Hamasit, të cilët kur ideonin masakrat ndaj civilëve të pafajshëm ishin kujdesur të pajiseshin me kamera trupi dhe celularë. Videot e njerëzve të qëlluar pa dallim në shtëpitë e tyre, disa prej tyre të djegur në banesa, të tjerë të ekzekutuar duke kërcyer në një koncert, vajza të përdhunuara dhe fëmijë të marrë peng, të ofrojnë pamje të dhimbshme dhe të pajustifikuara për asnjë arsye. Edhe sot, dhjetëra pengje, të gjallë dhe të vdekur, ndodhen ende në duart e Hamasit, ndërsa dy vjet më pas Izraeli e ka rrafshuar thuajse tërësisht Gazën, duke zhvendosur qindra mijëra palestinezë.
Ndonëse Izraeli, i goditur në “zemër” nga masakra terroriste e Hamasit, nuk u përmbajt dhe u mbizotërua nga hakmarrja për një goditje masive kundër Gazës dhe popullsisë së saj, që sot numëron mbi 65 mijë viktima, 7 tetori do të mbetet një ditë e zezë në historinë dhe muzeun e terrorit.
Pas 7 tetorit 2023, Izraeli, Bregu Perëndimor, Gaza dhe Lindja e Mesme në tërësi, nuk janë më si më parë. Pas 7 tetorit 2025, rrezet e paqes po nisin të ndriçojnë me vështirësi. Ato po ndriçojnë, së pari, shpresën se një epokë e re do të lindë për hebrenjtë dhe palestinezët, dy popuj të martirizuar në mijëra vjet histori. Një epokë që do të sjellë në jetë hebrenj e palestinezë të destinuar të bashkëjetojnë dhe jo të vdesin nga terrori, masakrat dhe uria.
Leave a Reply