Ish-gjenerali amerikan, Uesklaj Klark, gjatë dëshmisë së tij në Hagë, ka folur për takimin që ka pasur me Hashim Thaçin gjatë negociatave në Rambuje. Ai tha se Thaçi nuk ishte komandanti ushtarak.
“Më lejoni të them që mua mu kërkua që të shkoja në bisedat në Rambuje, sepse në qoftëse do të shkoja atje, mendoja që mund t’i bindja serbët që të pranonim marrëveshjen. Marrëveshja që nënshkruam në Rambuje ishte pak a shumë e njëjta, ndiqte të njëjtën logjikë të marrëveshjes që ne kishim hartuar në Bosnje, ishte një thirrje e NATO-s e Kombeve të Bashkuara për të ndaluar dhunën. Unë mendoja që mund të shkoja në këto biseda, por nuk u lejova që të shkoja atje. Më në fund mua mu lejua që të shkoja e të takohesha me delegacionin shqiptar të UÇK-së, kjo ka ndodhur në fundin e seancës së parë të bisedave të paqes në Rambuje. E di që kam fluturuar atje dhe ju tregova anëtarëve të delegacionit shqiptar të UÇK-së se çfarë plani kishte NATO-ja, ju thash që ne e kishim përnjëmend planin tonë, nuk e kishim sa për të larë gojën. Dhe ju tregova atyre cili ishte qëndrimi ynë. Pas disa ditësh delegacioni shqiptar e pranoi propozimin e serbët nuk e pranuan dhe kjo për ne ishte një bazë për të filluar diçka”, tha Klark.
Ai tha se me Thaçin u takua edhe një herë të dytë, para se të fillonte fushata bombarduese. “Ai ishte një prej personave atje, ishte njëri prej personave më me autoritet, ishte më i riu, më bindësi, ishte person që ishte i veshur më mirë, i kishte flokët në mënyrën më të përshtatshme, fliste gjermanisht, nuk fliste shumë anglisht aso kohe. Ishte pak e vështirë të komunikonim me njëri tjetrin, por ai nuk ishte komandanti ushtarak”, tha Klark.
Klark tha se nuk e kishte në dyshim se ushtria serbe ishte e frikësuar nga UÇK-ja, por tha se bëhej fjalë për grupe të pavarura dhe jo për një forcë të koordinuar.
“Ne gjithmonë themi komandë dhe kontroll, sepse komanda është kompetenca, autoriteti, por kontrolli është mënyra për ta mbikëqyrur atë, për tu përgjigjur ndaj situatës. Me aq sa pamë ne, nuk kishte asnjë prej këtyre elementëve. Ne kishim disa vëzhgues në kufirin ndërmjet Shqipërisë dhe Kosovës, dhe ndonjëherë ata më thoshin që mundoheshin të mblidhnin informacion, e kam fjalën për persona që i përkisnin forcave speciale të SHBA-ve, por ata nuk patën mundësi të mblidhnin informacion të besueshëm. Ishte e qartë se bëhej fjalë për grupe të pavarura, të motivuara, ishin duke luftuar. Ishin njerëz të vetorganizuar. Unë nuk isha asnjë dyshim se ushtria serbe ishte e frikësuar prej tyre, nga ana tjetër sa i takon komandës dhe kontrollit ose sa i takon një force të koordinuar, asnjëra prej tyre nuk ekzistonte, të paktën jo sipas mendimit tim”, tha ai.
Leave a Reply