Nga Elton METAJ
Prej së hënës së 14 korrikut 2025 është e sigurtë se shumë njerëz në Kiev, Moskë e Europë kanë nisur numërimin mbrapsht, duke pritur me kureshtje dhe ankth se çfarë do të ndodhë në mbarim të ultimatumit të Trumpit për Putinin. Presidenti amerikan, gjatë takimit me shefin e NATO-s në Shtëpinë e Bardhë ishte i qartë në kërkesën e tij ndaj Rusisë. Duke mos e fshehur zhgënjimin ndaj homologut Putin, Donald J. Trump kërkoi mbarimin e luftës në Ukrainë dhe firmosjen e paqes brenda 50 ditëve.
Njoftimi i ultimatumit të SHBA-së vjen paralelisht me miratimin e dërgesave shtesë në armatim e pajisje për Kievin, në një ndryshim të rëndësishëm të qasjes amerikane ndaj luftës më tepër se trevjeçare në lindje të Europës. Sistemet e raketave amerikane “Patriot” po përgatiten në Europë dhe së shpejti butonat e tyre do të jenë në zyrën e ish-komedianit që lufton në Kiev. Shtypi ndërkombëtar shkoi edhe më tej, duke raportuar një bisedë të 4 korrikut mes Trump dhe Zelenskit, ku Presidenti amerikan shtronte pyetjen misterioze: A mund të godisni Moskën? Po Shën Petersburgun?
Me mbylljen e përkohshme të dosjes “Iran” dhe armëpushimin që po afrohet në Gaza, strategët e Shtëpisë së Bardhë duket se kanë vlerësuar fillimin e shtatorit si momentin e duhur për t’u fokusuar plotësisht te Ukraina. Deri atëherë, presioni në terren do të rritet dhe ndoshta luftimet do të ashpërsohen, edhe për shkak të ofensivës së lajmëruar ruse.
Cila do të jetë pêrgjigjja ruse ndaj kërcënimit amerikan, ende nuk dihet zyrtarisht. Moska po hesht, ndërsa po ushqen gjithnjë e më tepër operacionet e ndikimit në opinionin publik me tezën se Donald Trump nuk është i qëndrueshëm dhe do të ndryshojë mendje deri në shtator.
Në fakt ndryshimi amerikan për zhvillimet në Ukrainë duket të jetë ndikuar ndjeshëm nga sjelljet dhe lojërat e Vladimir Putinit. Kush kujton sherrin atipik Trump-Vance-Zelenski në Shtëpinë e Bardhë në fund të shkurtit e kupton mirë sa i fortë është ky ndryshim. Për një kthesë të tillë duhet një arsye shumë e fortë dhe Trump me sa duket është bindur se Rusia dhe aksi i saj Kinë-Kore e Veriut, jo vetëm nuk duan paqe, por mund të shkojnë edhe përtej. Shkëmbimet intensive ushtarake me Iranin dhe Indinë e zgjerojnë sferën e interesave të Moskës, por edhe rrethin se ku mund të godasin sanksionet e mundshme amerikane në shtator.
I fuqishëm, me një pushtet të konsoliduar, i aftë të bëhet herë Kryeministër e herë President, pa asnjë kufizim, ish-agjenti i KGB-së nuk vuan nga presionet e homologëve të tij në Uashington e Europë, të cilët duhet të mendojnë për zgjedhjet, Parlamentet përkatës, opinionin publik, median, etj. Ndaj Putin duket se e kishte bazuar strategjinë e tij te sorrollatjet dhe Donald Trump e tha këtë shumë qartë. Një kolovitje publike mes dëshirës për luftë dhe paqe, por një aksion krejt i ndryshëm në fushën e betejës. “Vizatimi” i shefit të Shtëpisë së Bardhë për Putinin, si një njeri që flet bukur gjatë ditës dhe bombardon një spital gjatë natës, është ndoshta më i arriri ndër dekada.
Në krahun tjetër, me ditët e netët që ikin me nxitim, por me kosto jetësh njerëzore, Kievi dhe Europa janë mes dilemës: Të urojnë një fund të të shpejtë të luftës cfilitëse apo të shohin një përballje titanësh, mes Trump e aleatëve të tij në NATO e BE dhe Putinit e miqve të tij në Pekin e Pionjang. Një përballje që e ndan përfundimisht të mirën nga e keqja dhe demokracinë nga totalitarizmi, por që vjen me shumë kosto. Numërimi vazhdon…
