Nga Elton METAJ
Granit Xhaka, një futbollist lider i ekipit të Sunderlandit në Ligën e Parë Angleze dhe i ekipit përfaqësues të Zvicrës, bir i një familjeve nga Podujeva e Kosovës, u ndesh të martën në mbrëmje në Prishtinë me një grup patriotësh nga ana të veçantët, që e masin patriotizmin me fishkëllima dhe ulërima. Një protestë e pavlerë dhe për më tepër e turpshme për një lojtar me gjak në fushë, por tejet korrekt. Ata e akuzojnë Xhakën se luan kundër Kosovës, a thua se nuk është i njëjtë Xhakë që “luante si luan” kundër Serbisë, po me uniformën e Zvicrës.
Fishkëllimat dhe ulërimat kundër Granit Xhakës në stadiumin “Fadil Vokrri” të Prishtinës janë një turp për atë pjesë të tifozerisë, që në mënyrë të papërgjegjshme zgjodhi të përdhosë një njeri, një shqiptar dhe një futbollist të vërtetë.
Skena të tilla janë parë e dëgjuar edhe në Tiranë kur “Qemal Stafa” ishte ende “i gjallë”, në tetorin e 2013-s, atëherë kundër Valon Behramit dhe futbollistëve të tjerë shqiptarë, të cilët mbronin fanellën e Zvicrës.
Dashuria sezonale ndaj Xhakës, Shaqirit, Behramit e shokëve të tyre, vetëm kur luajnë kundër Serbisë dhe ekipeve të tjerë apo kur bëjnë simbolin e shqiponjës pas ndonjë goli, nuk ka asnjë lidhje me çfarë ata djemë janë dhe bëjnë, në fushë e jashtë saj, duke mos e fshehur asnjëherë shqiptarizmin e tyre.
Patriotizmi dhe tradhëtia nuk janë ekskluzivitet i vetëm disave dhe aq më pak kanë vlerë në botën e sportit. Ndaj Prishtina dhe jo vetëm, i detyrohen një ndjesë të madhe Granit Xhakës, për mënyrën si e bënë të ndihet në Kosovën e tij
Leave a Reply