Nga Elton METAJ
Një njoftim nga Australia e largët se ka vendosur të ndërpresë marrëdhëniet me Iranin, të dëbojë ambasadorin e Teheranit dhe të tërheqë diplomatët e saj ishte diçka jo e zakontë po të kemi parasysh distancën mes dy vendeve. Qeveria e Kryeministrit Albanese tha se, e mbështeste vendimin në informacionet e Shërbimit Sekret të Inteligjencës, sipas të cilave, Irani kishte organizuar dy sulme antisemite në Australi. Ishte kjo hera e parë prej Luftës së Dytë Botërore që Kanberra zyrtare dëbonte një të dërguar diplomatik.
Rreth 13 mijë kilometër që ndajnë Kanberrën nga Teherani nuk e kishin penguar Trupën e Rojeve Revolucionare Islamike, të bashkëpunonte me elementë të krimit të organizuar për të goditur një kompani të ushqimit kosher (ushqim i përgatitur në përputhje me ligjet dietike të judaizmit) në Sidnej dhe një sinagogë në Melburn. Shefi i shërbimit inteligjent australian do të zbulonte publikisht edhe mënyrën e veprimit të Iranit në territorin e ishullit të largët në Oqeanin Indian. Sipas Mike Burgess, për aktet antisemite ishin përdorur kriminelë apo anëtarë të grupeve të krimit të organizuar.
Pikërisht mënyra e veprimit dhe sigurisht objektivat e dy ngjarjeve të disa muajve më parë në Australi ngjajnë si pika uji me atë çfarë paralajmëronte në fund të korrikut 2025 një deklaratë e 14 qeverive, përfshirë Shqipërinë, për shkelje të sovranitetit nga shërbimet sekrete të Iranit, në vendet e Amerikës së Veriut dhe Europës. Deklarata akuzonte shërbimet inteligjente të Teheranit për bashkëpunim me organizata ndërkombëtare të krimit të organizuar për vrasje e rrëmbime kundër gazetarëve, hebrenjve, disidentëve dhe zyrtarëve e ish-zyrtarëve.
Megjithatë rasti i Australisë duket se nuk është i veçuar. Fryma antisemite në disa vende të Europës ka ardhur në ngritje dhe ndjeshmëria publike po mbërrin në pikat më të larta. Mes Francës dhe Shteteve të Bashkuara po konsumohet ndërkohë një mosmarrëveshje diplomatike me përfshirjen e ambasadorit amerikan në Paris, krushkut të Presidentit Trump, pikërisht për qëndrimin e qeverisë së Makronit ndaj akteve kundër hebrenjve, pronave dhe vendeve të shenjta e të besimit të tyre.
Këto akte dhune vijnë teksa në shumë qytete perëndimore dhe jo vetëm po zhvillohen dendur protesta në mbështeje të Palestinës dhe kundër gjendjes e krizës humanitare në Gaza. Pikërisht këtu kanë ngulur “lopatën e dezinformimit” dhe, me sa duket, po “gërrmojnë” shërbimet inteligjente të Iranit, për të cilat aktet e dhunës kundër hebrenjve janë pjesë e reagimit popullor.
Por çdo qortim ndaj qeverisë “Netanjahu” për teprimet në operacionet ushtarake dhe kërkesa për dhënien fund të krizës humanitare e vuajtjes së mijëra fëmijëve e civilëve nuk kanë dhe nuk duhet të kenë asnjë lidhje me çdo veprim kundër hebrenjve në Europë a gjetkë. Lidhja mes të dyjave është një dritëshkurtësi, që kthen hijet e frikshme të Europës së para 9 dekadave dhe shërbim i hapur ndaj atyre që duan, jo fundin e luftës, por luftë pafund.
Me synimin e pandryshueshëm prej dekadash për të minuar kohezionin shoqëror të vendeve demokratike, qofshin në Amerikë, Europë a gjetkë, dhe rritur pakënaqësinë e mosmarrëveshjet në komunitete të ndryshme, shërbimet e Iranit duket se janë në aktivitet të plotë dhe intensiv.
Në këtë drejtim, Shqipëria ka qenë, për fat të mirë, e paprekur deri më tani nga ndjenjat antisemite, ndonëse Tirana u përdor në fund të korrikut 2025 edhe për një protestë pro-Palestinës nga aktivistja e njohur Greta Thunberg. Me pjesëmarrje minimaliste, aktiviteti mori jo shumë vëmendje edhe nga shtypi vendas, ndonëse nuk munguan në rreshtat e tij edhe lidhje për një axhendë turke dhe antisemite në deklaratat e slloganet gjatë protestës së Gretës suedeze.
Rasti i Australisë, njollat e trazimit antisemit të Europës dhe kërcënimet e pafundme të Iranit ndaj kujtdo që e pengon në ëndrrën e tij të shkatërrimit të Izraelit, dëshmojnë qartë se në Teheran nuk ka gjumë. Shqiptarët ndër shekuj e kanë përmbledhur shumë bukur këtë, duke lënë të hapur mundësinë që edhe lumin mund ta zërë gjumi. Por Iranin jo.
Leave a Reply